انسان اقتصادی

اقتصاددان‌ها برای انجام تحلیل‌های اقتصادی خود، فرضیات مختلفی تعریف کرده‌اند. مهم‌ترین فرضیه اقتصاددان، عقلایی بودن انسان‌هاست که به انسان اقتصادی معروف است.
انسان اقتصادی در تصمیمات خود، عاقل، حسابگر و خودخواه است و در تصمیم‌گیری‌ها از میان گزینه‌های پیش رو، همیشه بهترین تصمیم را می‌گیرد و هیچ‌گاه دچار سوگیری در تصمیم‌گیری نمی شود. انسان‌های اقتصادی حداکثر‌کننده‌های حرفه‌ای هستند.

ولی در دنیای واقعی ما با چنین انسان هایی‌روبرو نیستیم! ما انسان‌ها همیشه دنبال حداکثر کردن سود نیستیم. ما در تصمیم‌گیری‌ها هیچ‌وقت به تمام اطلاعات دسترسی نداریم و حتی اگر تمام اطلاعات در دسترس بود مغز ما توان پردازش این حجم عظیم اطلاعات را ندارد.

ذهن انسان منبع کمیابی است، که افراد باید درباره اطلاعاتی که می‌خواهند پردازش کنند و اطلاعاتی که قصد دارند کسب کنند، دست به انتخاب بزنند. این پیش‌فرض، بخشی از مفهوم عقلانیت محدود است که هربرت سایمون مطرح کرده است.

اقتصاد رفتاری باور دارد که این فرضیات غیرواقع‌گرایانه اغلب منجر به تحلیل‌های اقتصادی ضعیف و گاهی نادرست می‌شود. در واقع همین فرضیات اشتباه هست که باعث می‌شود پیش‌بینی‌های اقتصادی در خیلی از مواقع اشتباه و گمراه کننده باشند. آقای ریچارد تیلر در کتاب کج‌رفتاری می‌گوید:

لازم نیست تمام نظریه‌هایی که بر این فرض بناشده است که همه انسان‌ها “انسان اقتصادی” اند، به طور کلی از بین بروند. این نظریه‌ها می‌تواند نقطه شروع مناسبی برای پیشبرد مدل‌هایی واقع‌گرایانه‌تر باشند.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

1 دیدگاه در “انسان اقتصادی

[…] انسان اقتصادی ۲۲ دقیقه پیش نوید طبسی […]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *